Το τέλος της Ελλάδας που ξέραμε

Όλα αυτά που συμβαίνουν τώρα τα είχα πει εδώ πριν δύο χρόνια. Όταν όλοι κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου. Σήμερα, 29 Φεβρουαρίου 2012, βλέπω ακόμη να μην έχει καταλάβει κανένας τι έχει γίνει. Ό,τι και να πούμε δεν έχει νόημα για ένα απλό λόγο: ΜΑΣ ΕΚΟΨΑΝ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ. Είτε εντός είτε εκτός ευρώ θα πρέπει να ζούμε με αυτά που παράγουμε. Και επειδή παράγουμε ως χώρα σκατούλες, θα τρώμε σκατούλες. Τα υπόλοιπα είναι λόγια και μην ακούτε κανέναν και τίποτε. Μεταναστεύστε.

Γιατί ο κύκλος μας στην ευρωζώνη τελείωσε

Ο παλαιός Καραμανλής είχε γράψει και δηλώσει κατ’ επανάληψη ότι ο μόνος λόγος που μας έβαλε στην τότε ΕΟΚ ήταν ένας και μοναδικός: Να απαλλαγούμε από το μόνιμο πολιτικό πρόβλημα που κατέτρωγε την Ελλάδα έως τότε. Και αυτό το πρόβλημα ήταν η ανυπαρξία δημοκρατικών θεσμών στο εσωτερικό. Το σαράκι μας.

Πράγματι, από το 1977 και μετά η μία κυβέρνηση διαδεχόταν την άλλη ομαλά με θρησκευτική τήρηση του Συντάγματος της χώρας. Τώρα πλέον δεν ήμασταν αθέατοι, είχαμε κοινό. Το ευρωπαϊκό κοινό. Και οι θεσμοί λειτουργούσαν άψογα.

Κάπου στην πορεία η ΕΟΚ μεταλλάχθηκε. Η Γερμανία την είδε ως εργαλείο για την επανένωσή της. Και το κατάφερε. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα έφτιαξαν το ECU, μετά το ευρώ, το οποίο με την έκδοση ομολόγων χρηματοδότησε την επανένωσή της. Ταυτόχρονα η Γερμανία εξήγαγε ότι πληθωρισμό είχε.

Η Ελληνική πολιτική ηγεσία κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990 έκανε ένα βασικό λάθος. Υπέθεσε ότι η Ε.Ε. από εργαλείο διατήρησης της εσωτερικής πολιτικής σταθερότητας θα μπορούσε να αποτελέσει και μοχλό οικονομικής ανάπτυξης.

Αυτό δεν λειτούργησε. Ο λόγος είναι ότι δεν είχαμε την κατάλληλη πολιτική ηγεσία κατά τη δεκαετία 1998 – 2008. Αντί να χρησιμοποιήσει το σκληρό ευρώ για μια εκ βάθρων αλλαγή της οικονομίας, πράγμα που προϋπέθετε άπειρο πόνο για τα κόμματα, αρκέστηκε σε λαϊκίστικες μικροπολιτικές και παροχές.

Τώρα οι Γερμανοί μας υπενθυμίζουν με μάλλον ενοχλητικό τρόπο εκείνο το λάθος της πολιτικής μας ηγεσίας του 1998.

Ο κύκλος μας στην Ευρωζώνη τελείωσε. Θα πρέπει να βρεθεί μια φόρμουλα να βγούμε απ’ την Ευρωζώνη χωρίς να βγούμε απ’ την Ε.Ε.

Το κακό είναι ότι με μοχλό την Ευρωζώνη η Γερμανία θα επιδιώξει είτε την άλωση ολόκληρης της Ε.Ε ή την πλήρη υποβάθμισή της. Μάλλον το δεύτερο.

Κατά συνέπεια ό,τι υπηρεσίες είχε να μας προσφέρει η Ε.Ε., μας τις προσέφερε και αποκομίσαμε έναν ομαλό πολιτικό βίο σε αντίθεση με αυτόν των δεκαετιών του 1950 και 1960.

Οι δηλώσεις Σόϊμπλε με την επέμβαση στα εσωτερικά μας, ακυρώνουν ακριβώς το λόγο για τον οποίο σχεδιάστηκε η συμμετοχή μας σ’ αυτό τον ευρύτερο σχηματισμό κρατών.

Ο δοσατζής και ο μπαταχτσής

Και το παιγνίδι του δοσατζή τοκογλύφου (ευρώπη) με τον μπαταχτσή (ελλάδα) συνεχίζεται.

Και δόστου φωτιές στο κέντρο με πενήντα κτίρια καμμένα. Ε, να μην κλείσουμε το μάτι στην υπόλοιπη νότια Ευρώπη; Οι ιταλιάνοι, πιο γρήγοροι ως συνήθως, το έπιασαν το Ελληνικό μήνυμα και φωνάζει ο Μόντι απ’ το Αμέρικα μην πιέσουνε παραπάνω την Ελλάδα λόγω επικείμενης έκρηξης.

Και τώρα έρχεται η ανατροπή. Τώρα η Ελλάδα μπορεί να πει: Για ότι γίνει δεν θα φταίμε εμείς αλλά εσείς οι κακοί Γερμανοί που μας πιέσατε παραπάνω απ’ όσο έπρεπε.

Τι συνέβη και τι θα συμβεί

Η Ελλάδα είναι μια χώρα με οθωμανικές δομές.

Η Γερμανία επί δέκα χρόνια, 2000-2010 μας έπαιρνε στο τηλέφωνο σαν “αγαθός Σαμαρείτης” μήπως και χρειαζόμαστε λεφτά και πιστωτικές για διακοποδάνεια. Εμείς τα παίρναμε.

Τώρα η Γερμανία αποκάλυψε ότι είναι ένας αδίστακτος δοσατζής που ζητά πίσω τα δανεικά με τοκογλυφικά επιτόκια.

Η Γερμανία είχε σχέδιο απ’ την αρχή αλλά βρήκε τους μαλάκες τους γκρόκι και πάτησε.

Η Γερμανία έκοψε και έραψε την Ευρώπη και τους θεσμούς της σ’ αυτό το σχέδιο.

Η Αγγλία έχει αρχίσει να το παίρνει πρέφα.

Θα μαίνεται ένας οικονομικός πόλεμος για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Η Γερμανία και πάλι θα χάσει. Είναι βλάκες. Τα θέλουν όλα και τα θέλουν τώρα. Υπερτιμούν τις επιλογές τους.

Δημιουργικότητα

Αυτό το βιντεάκι, από τον γνωστό Άγγλο κωμικό, λέει ορισμένα ωραία πράγματα για την δημιουργικότητα. Άξιζε τον κόπο.

Είναι όλοι καραγκιόζηδες

Τώρα θυμήθηκαν όλοι την ανάπτυξη. Καλά είναι γελοίοι όλοι τους. Πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Πρέπει να είμαι από τους πλέον παράταιρους ανθρώπους στην Ελλάδα. Ιδού οι ημερομηνίες στις οποίες έγραψα εδώ για την ανάπτυξη:

Σεπτεμβρίου 7 2007, Σεπτεμβρίου 13 2007,  Απριλίου 8 2008, Μαΐου 18,2008, Ιουνίου 12 2008, Αυγούστου 27 2008, Ιουνίου 20 2009, Ιουνίου 21 2009, Φεβρουαρίου 24 2010, Μαρτίου 4 2010 με αποκορύφωμα αυτό όπου πλέον ειρωνευόμουν ανοικτά.

Είναι όλοι τους άσχετοι καραγκιόζηδες.

Επτά μήνες μετά

Χαίρομαι που επιβεβαιώνομαι επτά μήνες μετά. Δεν ήταν Eurofighter ήταν φρεγάτες. Όπου νάναι όμως θα έρθουν και αυτά…

Που είναι οι Έλληνες;

Αυτό είναι από τα μελωδικότερα βρισίματα που έχω ακούσει ποτέ. Ένας Άγγλος να υπερασπίζεται τη Δημοκρατία στο Ευρωκοινοβούλιο. Που είναι οι Έλληνες Ευρωβουλευτές με τους μισθούς των δεκάδων χιλιάδων ευρώ;

Οι Έλληνες έχουν χαμηλά EQ και IQ

Για το χαμηλό τους EQ είχα γράψει παλιότερα και το είχα αιτιολογήσει πλήρως.

Για το χαμηλό IQ η απόδειξη είναι απλούστατη: Οι έλληνες μαθητές με τόσα φροντιστήρια και τόσες ώρες διδασκαλίας (ίσως τα περισσότερα στον κόσμο) είναι αποδεδειγμένα οι τελευταίοι. Δηλαδή χρειάζονται δεκαπλάσιο χρόνο για να μάθουν αυτά που π.χ. οι Φιλανδοί τα μαθαίνουν σχεδόν αμέσως. QED.

Lux

Πέρα από την κουφή μιζέρια της Αθηνοελλάδας υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος εκεί έξω. Και πολλοί πολιτισμοί. Αρκεί να επιλέξεις εκείνον που θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα. Η τέχνη του να αγνοείς, σώζει.

Θεωρώ ότι ο ξενοδοχειακός πολιτισμός είναι η κορωνίδα των πολιτισμών. Δίνει στον άνθρωπο την αξιοπρέπεια και την υπόσταση που του πρέπει. Ναι, έχω γίνει ένα ψώνιο των απανταχού luxurius hotels και των spa. Ένας αντι-Σπαρτιάτης. Λατρεύω την τρυφηλή ζωή.

Λέω μάλιστα να ιδρύσω και νέο κόμμα. Το κόμμα των spa. Άλλωστε για τέτοια πράγματα είχα γράψει πριν 4.5 χρόνια σε τούτο εδώ το μπλογκ. Ο τίτλος ήταν “Πόλεμος ή Spa;”

Πέρασαν κιόλας 4.5 χρόνια; Σαν πολλά δεν είναι;