Ουχ

Επιτέλους η βλαχομπαρόκ ελληνικούρικη χλιδή της δεκαετίας του ‘90 δείχνει να είναι πασέ. Εκείνοι οι αηδιαστικοί γάμοι σε δήθεν παραδοσιακά ξωκκλήσια με τις ρολς ρόις, με τα χρυσάφια να τρέχουν, τις χίλιες μαϊμούδες στην κορύφωση της βραδυάς. Ανθοστόλιστες γκόμενες ανύπαντρες με τις τακούνες και τα περίεργα ξασμένα μαλλιά να χορεύουν δημοτικά και παρεϊστικα λαϊκά. Και ο γαμπρός το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας με τους κολλητούς του να χτυπάνε παλαμάκια και να κλαίνε δήθεν την χαμένη του ελευθερία συνοδεία ψευτοκαζούρας και μπαλωθιών. Και η νύφη απαστράπτουσα με τον νεοτσαμπουκά στη μάπα να ρίχνει αποτυχημένα την ανθοδέσμη. Κι όταν κόβουν την τούρτα να πασαλείβονται σα ζώα που είναι. Κι όλοι οι ξεχασμένοι θείτσοι και θείτσες απ’ το χρονοντούλαπο της ιστορίας μυρίζοντας ναφθαλίνη με ρούχα που δεν τα έχουν ξαναφορέσει ποτέ να βγαίνουν σα σκιές με κοκαλιάρικα χέρια και μαλλιά σαν κράνη. Κι αυτή η μουσική με τα κλαρίνα και τις λύρες να σου τρυπάει τ’ αυτιά μέχρι τρέλας. Κι ο εκνευρισμός στο πάρκινγκ, αυτό το πάρκινγκ, το γαμημένο το πάρκινγκ, τι το ήθελα πέντε μέτρα αμάξι, γαμώ τους εφιάλτες μου.

Χολή

Το τι χολή χύθηκε αυτές τις μέρες με την ευκαιρία της ανάκλησης από την Toyota δε λέγεται. Βγήκαν όλοι οι κάτοχοι Ford, VW, Citroen να πουν τα δικά τους.

Είδα από κοντά τη διαδικασία επέμβσης στο περιβόητο πλέον πεντάλ γκαζιού. Είναι ένα ελασματάκι σαν γραμματόσημο που το βάζουν στη βάση του πεντάλ.

Αλλά… Όταν έχεις πάρει χρέπι, όταν δεν σου έφτασαν τα κουκιά να πάρεις toyota, βγάζεις ό,τι χολή έχεις και δεν έχεις μπας και νιώσεις δικαιωμένος απ’ την επιλογή σου. Που θα είναι πάντα δεύτερη…

Ουουου!

Περίμενα με αγωνία το βράδυ της Τετάρτης για την ανακοίνωση της Apple. Περίμενα με πολλή χαρά κάτι τέτοιο:

Αν’ αυτού είδα τέσσερα ψωραλέα iphones κολλημένα με σιλοτέϊπ.

Και το όνομα αυτού ipad. Δεν το παίρνω με τίποτε.

Συ δεν ήσουν που γέλαγες χτες

“Greece’s latest debt auction makes it pretty clear that the country is believed by many to be too big to fail.”

Business Insider, Jan. 25, 2010, 10:43 AM

Τώρα, κλαίαίαίαίς

Γιατί κλαίαίαίς

Συ δεν ήσουν που ΞΕΡΝΑΓΕΣ (χολή) χτες…

Αναδημοσίευση

Αυτό είναι το κείμενο του δημοσιογράφου Σπύρου Κομίνη, το οποίο λογοκρίθηκε από την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα». Από εδώ.

Που λες, έκλαψε από τα γέλια ο Στάλιν, την ημέρα που ο Ομπάμα, είπε ότι η δύναμη των ΗΠΑ δεν είναι τα όπλα, αλλά οι αξίες και ο τρόπος ζωής τους. Όταν οι Μπολσεβίκοι πήραν την εξουσία στη Ρωσία, δέχτηκαν εισβολή από μια ομάδα “προθύμων” χωρών, με αρχηγό τις ΗΠΑ και συμμετείχαμε και εμείς. Η επίθεση έγινε με όπλα. Όχι με ομορφιά και γοητευτικά κουνήματα.

Αν πράγματι οι Αμερικανοί είχαν το καλύτερο σύστημα, τις καλύτερες αξίες και τον ωραιότερο τρόπο ζωής, όλες οι χώρες θα ξεσκιζόντουσαν να τους μιμηθούν, χωρίς να χρειάζονται οι δεκάδες εισβολές και οι βομβαρδισμοί που έχουν κάνει σε όλα τα σημεία του πλανήτη. Τώρα που χρεωκόπησαν γιατί εξακολουθούν να ελέγχουν 191 χώρες μέλη του ΟΗΕ με 700 – 800 στρατιωτικές βάσεις;

Ακριβώς επειδή είναι τα όπλα και όχι οι αξίες τους, ο πλανήτης βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση πανικού. Η βασική διαφορά των σφαγέων των Ινδιάνων από όλους τους άλλους, είναι η υποκρισία και το φοβερό τους θράσος. Είναι το θράσος εκείνου που κρατάει ένα πιστόλι και απειλεί άοπλους. Δεν φτάνει που απειλεί και σκοτώνει, θέλει αυτοί που δέχονται τις σφαίρες να μην του λένε ότι κραταέι πιστόλι. Και ρωτάει έκπληκτος: “Πούν΄το;”

Μιλάνε για ελευθερία. Ελεύθερες ονομάζουν τις χώρες που τους κάνουν πίπες. Μιλάνε για ελεύθερη αγορά. Και μας λένε από ποιόν θα παίρνουμε αέριο και πετρέλαιο και όπλα και πορνογραφία και δομημένα ομόλογα. Μιλάνε για δημοκρατία, ενώ έχουν χούντα. Λένε ότι είναι Χριστιανοί, ενώ είχαν γίνει Εβραίοι με την έννοια της θρησκευτικής λατρείας του χρήματος, από την εποχή ήδη του Μαρξ.

Επειδή έχουν τα όπλα, εκείνοι απλώς τυπώνουν δολλάρια χωρίς αντίκρισμα και όλοι οι υπόλοιποι χρηματοδοτούμε τους πολέμους τους. Ακόμη η παντοδύναμη κεντρική τους τράπεζα που ξερνάει δολλάρια δεν αποκαλύπτει σε ποιούς τα δάνεισε. Δεν είναι καιρός να λύσουν τα δικά τους προβλήματα, να αποτοξινωθούν, να ηρεμήσουν λίγο χωρίς χάπια, να μάθουν να πηδιώνται μεταξύ τους και να περνάνε καλά, αντί να σκοτώνουν, να βασανίζουν και να εξαπατούν τον κόσμο με νέες ιδέες όπως τα credit default swaps που τώρα απαγορεύουν;

“Έκαψαν” το 40% του παγκόσμιου πλούτου. Αν οι εγκέφαλοι της Ουάσινγκτον πριν διαλέξουν τον Ομπάμα, βομβάρδιζαν τη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Γάζα με λίγα δισεκατομμύρια δολλάρια απ΄αυτά που “έκαψαν” με τις μαλακισμένες οικονομικές τους θεωρίες, δε θα τρέχαμε όλοι σήμερα. Και η εκστρατεία γοητείας του Ομπάμα ανά τον κόσμο, θα είχε καλύτερο αποτέλεσμα, αν ξεκίναγε με ένα θεαματικό κόψιμο στις δαπάνες για επιθέσεις σε ξένες χώρες. Τότε ίσως πιστεύαμε ότι το Πεντάγωνο, είναι πράγματι υπουργείο Άμυνας και όχι υπουργείο Επίθεσης.”

Περάστε κόσμε!!!

Δεν τρέχει μία, μην ανησυχείτε. Μια απ’ τα ίδια. Κάποτε είχαμε το Αγγλικό, το Γαλλικό και το Ρούσικο κόμμα. Περάσαμε από  πολλά χρόνια μιας περίπου ανεξαρτησίας.

Και τώρα;

Αν το καταλάβατε, στις αγορές αυτή τη στιγμή, δεν γίνεται πώληση ομολόγων αλλά σκοτωμός. Πλειοδοτούν ποιος θα μας αγοράσει σε τιμή ευκαιρίας!

Δηλώσεις επί δηλώσεων. Δημοσιεύματα επί δημοσιευμάτων.

Όταν λέω να μας αγοράσει, ΤΟ ΕΝΝΟΩ. Θυμάστε εκείνη την ταινία με τον μαύρο τον Ρίτσαρντ Πράϊς που τον αγόρασε ως παιχνίδι κάποιο πλουσιόπαιδο με το πρόσχημα να του κρατάει παρέα; Εύσχημον το πρόσχημα, αλλά τον αγόρασε.

Κάπως έτσι.

Ίσως είναι και η χρυσή μας ευκαιρία. Αφού δεν τα καταφέραμε τόσα χρόνια μόνοι μας…

Mac II

Εδώ και πάνω από ένα χρόνο είμαι παρέα με τον Mac μου.

Δουλεύει όπως όταν τον έβγαλα απ’ το κουτί. Ψυχή (software) και σώματι (hardware). Τσίλικος.

Δεν είχα καμία ανάγκη να αναβαθμίσω σε Snow Leopard. Το έκανα επίτηδες για να δώσω 29 ευρώ στην Apple. Έτσι για επιβράβευση. Διότι το καλό πρέπει να επιβραβεύεται.

Με το bootcamp* έβαλα και τα win 7. Τα έβγαλα μετά από τρεις εβδομάδες. Δεν ήθελα ούτε τα 15 GB να πιάνουν.

Είναι παραπάνω από προφανές ότι το μοντέλο εξέλιξης software που ακολουθεί η microsoft είναι προβληματικό. Φταίνε οι φτηνοί Ινδοί προγραμματιστές; Φταίει το οργανόγραμμά τους; Φταίει ότι πληρώνονται με τις γραμμές κώδικα; Πάντως κάτι φταίει. Δεν είναι δυνατόν να έχεις δέκα bugs ανά γραμμή κώδικα. Τι διάολο, μεθυσμένοι γράφουν;

Έχω την εντύπωση ότι η Apple κερδίζει την microsoft σε ένα αναπάντεχο πεδίο: την ταπεινοφροσύνη. Τα μηχανήματα της Apple, iphone, ipod, Mac, κλπ, καθώς και το software της, δεν είναι buggy επειδή ακριβώς αυτοπεριορίζονται σε συγκεκριμένα πλαίσια δυνατοτήτων. Αντίθετα ό,τι βγάζει η microsoft διαπνέεται από μια ψευδαίσθηση μεγαλείου του στύλ όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω.

Thank you Apple. Thank you Steve!

[*] Σύστημα με το οποίο μπορείς να έχεις όποια έκδοση των windows θέλεις σε ανεξάρτητο partition του mac σου. Σαν να έχεις ένα κανονικό pc.

Πτώχευση

Έτσι είναι. Όταν δεν μπορείς να κόψεις δικό σου χρήμα, δανείζεσαι. Όσο είχαμε τη δραχμή, το έλλειμμα το αντιστάθμιζε η κεντρική τράπεζα κόβοντας στον Χολαργό δραχμούλες. Ακολουθούσε υποτίμηση, ανταγωνιστικότερα ελληνικά προϊόντα, ντόπιος πληθωρισμός και μείωση του ελλείμματος. Βασικά το ίδιο πράγμα ήταν, αλλά υπήρχε ένα time lag που λειτουργούσε ως φύλλο συκής. Τώρα;

Τώρα δεν ελέγχουμε το νόμισμα. Είναι σαν ο μπαμπάς να μας δίνει χαρτζιλίκι και να μας λέει “βγάλτα πέρα μ’ αυτά“. Αν δεν φτάνουν, τότε δανεισμός. Στη γύρα και ζητιανιά. Και αν μεν είσαι αξιόπιστος κι έχεις καλά θεμελιώδη, σου δίνουν. Αν όμως είσαι στον διεθνή Τειρεσία, όπως σιγά σιγά μας ψιλοβάζουν, τότε σκούρα.

Λύσεις: Τις έχω πει ένα εκατομμύριο φορές. Παραγωγικότητα, παραγωγή, ανταγωνιστικότητα. Για να έρθουν αυτά, προέχει η οργάνωση. Και η οργάνωση προϋποθέτει διαφάνεια. Ίσως το πιο αδύνατο σημείο μας, σε μας, που έχουμε συνηθίσει να τα κάνουμε όλα μουλωχτά.

Όσο παράδοξο κι αν ακουστεί, η μείωση του δημοσίου τομέα, αυτή τη στιγμή, θα ήταν αυτοκτονία. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι μετάλλαξη του δημοσίου τομέα. Ελαστικοποίηση του ωραρίου, και κυρίως της ειδίκευσης. Βάλε τους δ.υ. να κάνουν εκείνες τις δουλειές που ο ιδιωτικός τομέας δεν θέλει ή δεν μπορεί.

Μείωση μισθών δημοσίου τομέα και μ’ αυτά τα λεφτά αύξηση των μισθών του ιδιωτικού που πραγματικά παράγει πλούτο. Η μεταφορά χρημάτων από τον μισθό του δ.υ. να ισοσταθμίζει ακριβώς το ρίσκο της απόλυσης του ι.υ. Έτσι, σε κάποιον να είναι εντελώς αδιάφορο το που θα απασχοληθεί και το κύριο μέλημά του να είναι αν του αρέσει, αφού μέσες άκρες τα κουκιά θα βγαίνουν ίδια.

Αξιοποίηση εθνικού πλούτου, δημόσια έργα, διαρθρωτικές αλλαγές. Όρεξη να έχεις…

Αλλά υπάρχει όρεξη; Ή μια απ’ τα ίδια;

Καθίκια, αιώνιοι Ναζί!

Όλοι ξέρουμε την Hochtief PPP Solutions. Είναι η εταιρία που έφτιαξε το Ελ. Βενιζέλος και άλλα έργα αυτοκινητοδρόμων στην Ελλάδα. Είναι αυτή που έχει το 35% της παράκαμψης των Τεμπών. Τώρα μαθαίνω ότι αυτή η εταιρία έχει και άλλα projects δρόμων.

365 χλμ Ελευσίνα – Πάτρα – Τσακώνα,

230 χλμ Μαλιακός – Κλειδί.

Σε παγκόσμιο επίπεδο τα άλλα έργα (δρόμων και μη) είναι μόλις 45 χλμ στον Α4 στην Θουριγγία και 51 χλμ βοειοανατολικό πέρασμα από Βιέννη, 29 χλμ στη Χιλή κι ένα τούνελ στη Χιλή. Άντε και κάτι σχολεία εδώ κι εκεί.

Δηλαδή την Hochtief PPP Solutions βασικά την ταίσαμε και την ταίζουμε εμείς.

Και τώρα έρχεται η Μπιρμπίλη να πει τέρμα στους Νέους Αυτοκινητόδρομους Αττικής. Αυτόματα, ο Γερμανός ΥΠΕΞ μας βομβαρδίζει με δηλώσεις “τέρμα τα δανεικά” και τρέχει ο Παπακωνσταντίνου να δανειστεί από Αμερικάνους και Κινέζους.

Δηλαδή αποτάξαμε τους νταβατζήδες αμερικανούς και καλομάθαμε τους Γερμανούς. Και μόλις είπαμε τέρμα, μας θύμισαν τα δανεικά. Ώρα να τους τα θυμίσουμε κι εμείς. Τολμάν να μιλάνε τα καθίκια! Ούτε ιδιαίτερη μεταχείριση είχαμε ούτε τίποτε. Δεν πήραμε ούτε το 1 χιλιοστό απ’ το σχέδιο Μάρσαλ που πήρε η Ιταλία και μπόρεσε να ορθοποδήσει σε 6 χρόνια και να μου πηγαίνουν με γούνες σε όπερες ήδη απ’ το ‘49. Αλήτες, μας κατέσφαξαν κι έχουν το θράσος να μιλάνε. Ρε ούστ.

Οδηγοί

Όταν είμαι εδώ, ουσιαστικά ζω μέσα στο αυτοκίνητο. Η Κηφισίας, η Μεσογείων, η Κατεχάκη και ο μέγας Κηφισός είναι το σύμπαν μου.

Σιγά σιγά, με τα χρόνια, έχω ταξινομήσει τους οδηγούς, ανάλογα με το τι οδηγάνε.

Βλέπεις ας πούμε hyundai. Μικροαστός, συντηρητικός. Θέλει να αγοράσει περισσότερα απ’ όσα πληρώνει. Τόχει και το φυλάει σαν τα μάτια του. Τον βλέπεις πρωί, οχτώ παρά ή έξι και κάτι να πηγαίνει με τέμπο στη δουλειά.

Smart: Βλαμμένο. Νομίζει ότι χωράει παντού, ενώ το πετυχαίνει επειδή απλώς εσύ του κάνεις χώρο αλλιώς θα πέσει πάνω σου. Αλλά δεν το συνειδητοποιεί. Όταν το συνειδητοποιεί ότι δεν χωρούσε είναι πλέον αργά: έχει γίνει σάλτσα και τον μαζεύουν με χούβερ.

Καγιέν: Αδιαφορώ για τους πάντες, είστε όλοι ψείρες.

Σιρόκο νέο: Οι οδηγοί αυτού του αυτοκινήτου έχουν θέσει νέα επίπεδα στην ΑΠΟΛΥΤΗ ΜΑΛΑΚΙΑ. Χωρίς καμία εξαίρεση. Αγόρασαν μια πατάτα, αλλά δεν θέλουν να το δεχτούν και νομίζουν ότι έχουν F16. Αλλά στην πράξη έχουν ένα μασκαρεμένο πατατογκόλφ. Και είναι πολύ θυμωμένοι αλλά δεν το ξέρουν.

Σέατ (λεόν, ίμπιζα [όχι κούπρα]). Δυτικές συνοικίες. Εσείς μπορεί να έχετε τα φράγκα αλλά εγώ με τους κολλητούς μάστορές μου κα το μυαλό μου σας γαμάω ότι ώρα θέλω. Στην πραγματικότητα ούτε μυαλό ούτε τίποτε. Ριψοκίνδυνοι για να αποδείξουν δεν ξέρω τι. Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από τέτοιους.

Σαξόραλα: Ω, ευτυχώς εκλείπουν λόγω θανάτων. Αυτοκτονικοί τύποι με χρέπια. Σκοτώνονται κατά εκατοντάδες. Το ελληνικό κράτος φαλίρισε πληρώνοντας αναπηρικές σε πρώην κατόχους. Είναι οι παλιοί μηχανόβιοι (στη λεωφόρο περιμένοντας ασθενοφόρο) που πήραν τουτού για να βάλουν τη γκόμενα μέσα επειδή η τελευταία βαρέθηκε να βρέχεται.

BMW: Ειδική κατηγορία σόφτ μαλάκα. Ενώ έχει πατάτα, δεν κάνει άκρη με τίποτε. Κι όταν τον περνάς απ’ τη μεσαία, χάνεται κάπου στο βάθος πίσω με τρόπο να μην τον δεις ταπεινωμένο. Θα το σκέφτεται για μέρες. Εκτός εποχής, απλά.

Φτηνό suv (Kia, κλπ): Εύκολα εκπαιδεύσιμοι μετά από μια δυο μπάτσες. Γρήγορα καταλαβαίνουν ότι δεν ξεγέλασαν τις αυτοκινητοβιομηχανίες.

Τογιοτάκηδες: Οι απόλυτοι σιγουράντζες ευθειάκηδες. Μεσαία λωρίδα, ενίοτε και αριστερή. Συντηρητική οδήγηση, διακοσάρες στις ευθείες. Λόγω του απόλυτου κενού του αυτοκινήτου τους, πάνε απλά στον προορισμό τους χωρίς σούξου μούξου.

Άουντι: Ανήκω πλέον στην ελίτ. Μη με πλησιάζεις ούτε στα δέκα μέτρα, γύφτο, με το χρέπι σου.

Άλφα: Ωχ. Τα σέβεντις ξαναχτυπάν. Αιώνιοι έφηβοι που λεν τις ίδιες και τις ίδιες ιστορίες. Τζόβενα που δεν λεν να μεγαλώσουν κι ας έχουν πιάσει τα σαράντα πέντε. Τον πιο πολύ καιρό τους τον περνάν στην άκρη του δρόμου περιμένοντας την οδική βοήθεια. Έχουν κουμπάρο τον συνεργειατζή και το παιδί τους το βάφτισε ο ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων της γειτονιάς.

Μερσεντές [παλιές]: Το όνειρο του εμποροβιοτέχνη. Χρέπια πλέον, κακοσυντηρημένα λόγω έλλειψης χρημάτων.

Σιτροέν – Πεζώ: Χωρίς λεφτά τα θέλω όλα. Αλλά δεν καταλαβαίνω ότι την έχω πατήσει αφού σε δυο χρόνια το τουτού δεν πιάνει ούτε το εν δέκατο της αρχικής αξίας. Μπόνους δέκα ηλεκτρολογικές βλάβες ανά μέτρο.

Φόρντ φόκους: Ο δεύτερος μεγαλύτερος μαλάκας μετά τον σιρόκο. Νάρκισσος. Ενώ έχει πατάτα ενενήντα και εκατόν δέκα αλόγων νομίζει ότι έχει μιράζ. Η ιδέα που έχει για το αμάξι του είναι τουλάχιστον λέξους αλλά ξεγέλασε τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Και ενώ οι φτηνοσούβ εκπαιδεύονται εύκολα, ο φόκους παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες. Μικρή αντίληψη γενικότερα. Βάλτου του έλληνα μια πόρτα που κάνει βαρύ γλούπ όταν κλείνει και πάρτου τα μυαλά.

Λέξους: Ήσυχοι τύποι. Ούτε χωσίματα ούτε τίποτε. Λεφτάδες που τα δίνουν σε ασφάλεια και ξέρουν να περνάν καλά. Κουφάλες…

Μάζντα: Είναι το αυτοκίνητο που σου προτείνουν όλοι οι γνωστοί όταν θέλεις να αγοράσεις. Πάρε μάζντα, πάρε μάζντα.  Όταν τους ρωτάς “εσύ γιατί δεν πήρες μάζντα;” σου εμφανίζουν ένα σωρό δικαιολογίες. “Άχ στο τσάκ ήμουν μωρέ αλλά…” Οι ιδιοκτήτες τους είναι υπνωτισμένοι.

Όπελ ινσίνια: Χε χε σας γέλασα όλους με εικοσιπέντε χιλιάρικα. Αλλά γαμώτο, γιατί δεν τραβάει στην ανηφόρα; Κανείς τους δεν έχει προσέξει ότι πρόκειται για άστρα με προτεταμένο κώλο.

Κασκάϊ: Για να σας το δώσω με εικόνα: Θυμάστε εκείνη την ταινία με τον Κατράκη, τον Βόγλη, τον Κούρκουλο, τον Γεωργίτση, τον Αντωνόπουλο και την Χρονοπούλου στον Θεσσαλικό κάμπο; Ε, ο Κατράκης είχε Μερσεντές S class (εμποροβιοτέχνης), ο Κούρκουλος οικολογικό πρίους (οι άνθρωποι πάνω απ’ όλα), ο Γεωργίτσης Άλφα Ρομέο (βλάβες συνέχεια), η Χρονοπούλου τσιγκουετσέντο (φτώχεια), ο Αντωνόπουλος Νίβα (στα βουνά ορίτζιναλ) και ο Βόγλης … Κασκάϊ. Κανείς δεν καταλαβαίνει ότι πρόκειται για υπερυψωμένο Αλμέρα.

Σκόντα [Οκτάβια TSI]: Νεότουρκοι με το κόμπλεξ αυτού που θέλει να καθιερωθεί και να αποτάξει το κακό παρελθόν.

VW: Ωχ την πατήσαμε. Το όνομα καλό αλλά οι Γερμανοί μας γέλασαν λίγο ε; Δεν πειράζει, δεν πειράζει πικρή η αγορά.